Op het nippertje aanwezig bij de lintjesregen in het gemeentehuis
Gedecoreerde Ali Weggemans vereerd met haar koninklijke onderscheiding

SCHERPENISSE - Twaalf Tholenaren hebben vrijdag 29 april een koninklijke onderscheiding gekregen in het kader van de jaarlijkse traditionele lintjesregen ter gelegenheid van Koninginnedag. Burgemeester Nuis spelde de versierselen op. Vanaf nu belichten we wekelijks de twaalf Thoolse Ridders in de Orde van Oranje-Nassau. Deze week: Ali Weggemans.

DOOR ANJA HAGE

Een hoop fantasie is er jaarlijks nodig om de decorandi met een smoes naar het Atrium van het gemeentehuis te lokken. Ze zijn immers voor een collega of familielid uitgenodigd die de eer te beurt valt. Soms worden mensen uit eenzelfde vereniging of werkkring verrast met de koninklijke onderscheiding. Dat overkwam Ali Weggemans. Als actief lid van het activiteitencomité ‘Smalstad’ werd ze uitgenodigd voor de koninlijke onderscheiding van medebestuurslid Piet Groffen.

Ali had al een behoorlijk gevulde agenda die dag, dus besloot ze in de eerste instantie verstek te laten gaan. “We hebben een eigen bedrijf en pas een verbouwing achter de rug. Wegens ziekte hebben we ons niet voor de volle honderd procent kunnen inzetten, dus wilde ik die dag meehelpen. Naast hand en spandiensten in ons bedrijf pas ik regelmatig op onze kleinkinderen, dus een drukke agenda. Er waren nog meer leden van het activiteitencomité, dus besloot ik dat iemand anders de honneurs kon waarnemen. ‘s Avonds of de andere dag zou ik Piet persoonlijk feliciteren”, was de eerste reactie bij de uitnodiging die Ali kreeg.

Paniek

Zo ontstond een kleine paniek. Ali moest absoluut aanwezig zijn. Maar wanneer geheimhouden een prioriteit is en de persoon in kwestie standvastig, kan de paniek toe slaan. Ali werd veelvuldig benaderd door medebestuursleden en ging uiteindelijk overstag. “Ik moet eerlijk bekennen dat ik toen wel een beetje argwaan kreeg. Ik heb tot het laatste moment getwijfeld, maar ergens voelde ik dat het ook wel eens met mij persoonlijk te maken kon hebben,” aldus Ali.

Verdienstelijk

Ali heeft haar koninklijke onderscheiding niet alleen verdiend met haar 25 jaar lidmaatschap bij het evenementencomité ‘Smalstad’. Ze is ook 37 jaar lid van de EHBO geweest, waarvan 24 jaar als het penningmeester.

Ook bij de Vrouwen van Nu heeft Ali haar steentje bijgedragen, al vind ze zelf dat ze zeker niet meer heeft gedaan dan ieder ander lid. Ali is een persoon die haar inzet als vanzelfsprekend heeft ervaren. Ze reageert tot slot: “ Ik vind dat je altijd een helpende hand moet toesteken.

Bijvoorbeeld bij het organiseren van evenementen.

Dan is het belangrijk om nadien bij het opruimen hulp aan te bieden. De reacties die ik nu krijg zijn hartverwarmend. Wanneer ik mijn boodschappen doe ben ik langer onderweg en krijg in de winkels en op straat veel spontane reacties.”


 

Benoeming kroon op vrijwilligerswerk
Geen haar op hoofd van decorandus Piet Groffen denkt aan stoppen

SINT-MAARTENSDIJK - ‘Ik beleef veel plezier aan het inzetten voor de leefbaarheid van ons dorp’. Dat zegt Piet Groffen (63) uit de Smalstad. Nooit heeft hij daar een punt achter willen zetten. Zijn inzet leverde Groffen een koninklijke onderscheiding op.

DOOR JOSIEN MATHLENER

Bijna 40 jaar lang spant Groffen zich al in voor de leefbaarheid in zijn woonplaats. Op het gebied van sport, jeugdwerk, ondernemen, het bankwezen, cultuur en buurtwerk. Namens de koningin benoemde burgemeester Willem Nuis hem tijdens de laatste traditionele lintjesregen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Groffen was decennialang als zelfstandig ondernemer actief in Sint-Maartensdijk. “In die periode heb ik veel contacten gelegd. Ik kwam er achter waar behoefte aan was en wilde graag iets doen voor de plaatselijke gemeenschap en waar mogelijk dingen verbeteren. Zolang het maar goed was en is voor de leefbaarheid.” Sinds begin jaren ‘70 is hij bij tennisvereniging Jacoba van Beieren actief vrijwilliger. Peuterspeelzaal ‘t Hummeltje kwam met zijn inzet van de grond toen zijn eigen kinderen er de leeftijd voor hadden. Meer dan 30 jaar was Groffen de voorzitter. Op het vrijwilligersresumé van Groffen staat onder meer dat hij bestuurslid en vice-voorzitter van de middenstandsvereniging was en vice-voorzitter van Stichting Gemeenschap Sint-Maartensdijk.

Doorzetten

Toen in 1996 ons staatshoofd naar de Smalstad kwam, was voor de gelegenheid een commissie opgericht dat zorg droeg voor de activiteiten op die dag. Daar was Groffen bij betrokken. De commissie ging vervolgens als Stichting Evenementen Comité Smalstad (ECS) door met het organiseren van activiteiten. Groffen: “We bleven koninginnedagactiviteiten organiseren. We gingen ons verder richten op de buitenspeeldag, de intocht van Sinterklaas, de fiets- en wandelvierdaagse en nog veel meer. Door de aanvulling met vier nieuwe jonge leden zien we de voortgang van ECS positief tegemoet.”

Geen haar op het hoofd van de Smerdiekenaar heeft ooit gedacht aan stoppen. “Kijk, soms komt een activiteit niet makkelijk van de grond. Naar mijn idee moet je dan gewoon doorzetten. Zo is ook de fietsvierdaagse alsnog een succes geworden.” Wie goed naar Groffens activiteitenlijstje kijkt, ziet daarop veel variatie. “Je rolt van het één in het ander”, luidt zijn uitleg daarover. Het leidde er toe dat de gewillige vrijwilliger onder andere decennialang lid was van de Raad van Toezicht Rabobank Sint-Maartensdijk en Tholen en tegenwoordig voorzitter is van wandelvereniging De Oosterscheldestappers. “Ik krijg wel eens te horen dat ik slecht ‘nee’ kan zeggen. Ik zeg maar zo: wanneer iedereen ‘nee’ zegt, gebeurt er helemaal niets.”

Voldoening

De decorandus ziet in dat zijn inspanningen veel tijd roven. “Soms heb je weken niets en dan weken achtereen vergaderingen. Maar dat is allemaal in het belang van de leefbaarheid in onze gemeenschap. Ik vind daar voldoening in. Zeker wanneer een activiteit een succes wordt.” De balans tussen zijn vrijwilligerswerkzaamheden en gezinsleven is volgens Groffen in orde: “Mijn gezin heeft veel begrip voor wat ik doe en staat geheel achter me.” Zijn echtgenote en leden van het ECS wisten tot aan de lintjesregen geen argwaan bij Groffen te wekken. “Pas toen ik mijn familie zag in het gemeentehuis, viel het kwartje. Naar mijn mening verdienen velen met mij zo’n onderscheiding, maar ze is mij gegund. Voor mij is de benoeming de kroon op mijn vrijwilligerswerk.”